The Others เป็นหนังผีดังเรื่องหนึ่งที่มีคนบอกให้ฉันไปดู แม้ว่าเมื่อดูแล้ว จะไม่ได้รู้สึกว่า
ดีเด่นเป็นพิเศษสมคำร่ำลือ แต่ฉันก็ชอบแก่นเรื่องมาก หนังเดินเรื่องผ่านแม่ลูก 3 คนที่อาศัยอยู่ในบ้านที่ทึบทึมวังเวง บรรยากาศของหนัง
เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นของสามแม่ลูกที่ต้องเผชิญกับสิ่งลึกลับน่ากลัวต่างๆ เช่น ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กที่ไม่เห็นตัว ท้ายที่สุด หนังจึงเฉลยว่าแท้ที่จริง แม่ลูก 3 คนนี้ต่างหากที่ตาย
ไปแล้วแต่ไม่ยอมรับรู้ความจริง เด็กที่ไม่เห็นตัวกลับเป็นฝ่ายที่ยังมีชีวิตและร้องไห้ด้วย
ความหวาดกลัวผีสามแม่ลูก หลายครั้งที่มีเหตุให้ฉันหวนนึกถึงหนังเรื่องนี้… เวลาเห็นข่าวอเมริกาประณามการละเมิดสิทธิมนุษยชนของประเทศอื่นทั้งที่ตัวเองเป็น
เจ้าผู้ฝึกสอนศาสตร์แห่งการทารุณกรรม “ศัตรู” เพื่อให้ยอมบอกความลับออกมา... เวลาเดินชม British Museum ได้เห็นของที่อังกฤษหยิบฉวยมาจากอาณานิคมของตน
แล้วนึกถึงพวก “ผู้ดี” อังกฤษที่มักจะมองคน “โลกที่สาม” ว่ามือไว ต้องระวังตัว ระวังพวกขี้ขโมยไว้ให้ดี... เวลาเห็นคนไทยเกลียดชังพม่าที่เผาอยุธยาโดยไม่สนใจรับรู้ว่ากองทัพไทยได้เผาเมืองเวียงจันทน์ของลาวและเมืองละแวกของเขมรมาแล้วอย่างราพณาสูรเสียยิ่งกว่า...หรือโวยวาย
ไม่ยอมเสียดินแดนแม้แต่ก้าวเดียว แต่ไม่เคยสนใจว่าไทยได้ล้ำแดนคนอื่นไปบ้างหรือเปล่าและเท่าไร... เวลาพระบางวัดบ่นว่าคนสมัยนี้ไม่ค่อยเข้าวัด โดยไม่มองว่าพระในวัดทำตัวอย่างไร คนจึงไม่คิดจะเข้ามาหา มา “พักใจ” ด้วย... เวลาแม่เพื่อนคนหนึ่งบอกเพื่อนๆ ฉันว่าเวลาฉันโทรไปที่บ้านแล้วรู้ว่าเพื่อนไม่อยู่ ฉันจะ
วางหูทันที แต่ไม่ได้บอกว่าแม่เคยตัดบทการทักทายของฉันอย่างรวดเร็วมาก่อนหน้านั้นหลายครั้ง จนฉันไม่พยายามจะทักทายแม่อีกต่อไป... เวลาลูกศิษย์มาบ่นว่าถูกคนอื่นเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่เคยย้อนกลับมามองดูตัวเองว่าได้ทำตัวอย่างไร คนอื่นๆ เขาถึงได้ใจ กล้ามาเอาเปรียบอยู่เนืองๆ... เวลาอ่านผลงานวิจัยที่พบว่าคนเราจะประเมินตัวเองและผู้อื่นเปลี่ยนไปหลังจากได้ชมวีดีโอที่ฉายให้เห็นทั้งพฤติกรรมของตัวเองและผู้อื่นที่เกิดขึ้นในห้องทดลองก่อนหน้านั้น.... ในห้วงเวลาเช่นนั้น ฉันมักจะหวนนึกถึง The Others… เพราะคนเรามัก “เห็น” ว่าคนอื่นทำอะไรกับตัว แต่ไม่ค่อยสำนึกว่าตัวได้ทำอะไรบ้างที่ทำให้คนอื่นมีพฤติกรรมหรือปฏิบัติต่อตนเองเช่นนั้น เหมือนแก่นเรื่องของหนังที่บอกว่าเรามักจะ “เห็น” The Others มากกว่ามองเห็นตัว
ของเราเอง และเรามักไม่ได้นึกถึงหรือไม่สนใจรับรู้ว่าคนอื่น “เห็น” เราอย่างไร… อู่ทอง หลังจากที่ได้ทบทวนความเป็นไปได้ของเว็บปีหน้าอย่างถี่ถ้วนแล้ว ผู้จัดทำคิดว่าควรจะยุติการทำเว็บ*หมายเหตุสังคม ลงเพียงแค่ปีที่ 2 นี้จะดีกว่า อยากจะขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ร่วมให้กำลังใจทีมงานตลอดมาค่ะ ต้องการแสดงความเห็นต่อบททักทาย คลิกที่นี่.. | 
หน้าแรก | 